Van keukentafel tot koploper in techniek
Toen Ria van den Bogaart op 1 februari 1989 bij SAFE begon, zag haar werkdag er heel anders uit dan nu. Geen digitale schermen, geen 3D‑modellen—maar een tekenbord aan de keukentafel. Oprichter Jan de Leeuw had het persoonlijk bij haar thuis geplaatst. Zodra een tekening klaar was, stapte Ria op de fiets, rollen onder de arm, op weg naar de lichtdrukkerij. Het was een tijd waarin SAFE nog een klein, familiebedrijf was, met een handvol medewerkers die allemaal een breed takenpakket hadden.
Groeien in een veranderende wereld
Met de komst van een echt kantoor en extra administratieve ondersteuning veranderde ook de rol van Ria. Safe groeide, en met die groei kwam de overstap naar digitaal tekenen. Samen met collega Marco stond ze aan de wieg van Safecad, het systeem waarmee Safe de omslag maakte van handmatig naar digitaal ontwerpen.
Die pioniersfase werd gevolgd door een uitbreiding van de tekenafdeling, waardoor Ria tijdelijk doorschoof naar het uitschrijven van offertes. Niet haar grote liefde, maar wel een periode waarin ze waardevolle nieuwe vaardigheden ontwikkelde: van technische omschrijvingen tot het maken van de eerste Word‑ en Excel‑sjablonen binnen Safe.
Terug naar de techniek
Toen ze overstapte naar de calculatie, merkte Ria dat het rekenen van projecten haar wel aansprak, maar het commerciële aspect minder. Ze overwoog zelfs een overstap naar een andere werkgever. Gelukkig kon ze terug naar waar haar hart lag: het technische, inhoudelijke werk.
Ze vernieuwde Technische Instructiebladen, verdiepte zich in nieuwe software zoals CorelDraw en werkte aan AutoCAD‑modellen voor de vestiging in Slowakije. De komst van het 3D‑programma Tekla betekende een nieuw hoogtepunt. Ria hielp het programma helemaal in te richten voor Safe en bouwde aan de 3D‑bibliotheek—een taak die haar enthousiasme voor het vak opnieuw aanwakkerde.
Pionier in digitalisering
Voor Ria vormen het opzetten van Safecad en het inrichten van Tekla de hoogtepunten van haar loopbaan. Twee projecten waarin ze niet alleen haar technische kennis kon benutten, maar ook echt invloed had op de manier waarop Safe vandaag werkt.
De samenwerking met Marco omschrijft ze als “een gouden combinatie”: twee mensen met verschillende expertise die elkaar perfect aanvulden.
Menselijkheid als fundament
Naast alle technische ontwikkelingen is het vooral de menselijke kant die Ria bijblijft. De hartelijke aandacht van collega’s bij haar 25‑jarig jubileum, en later bij haar pensioen—al was dat door Covid iets soberder—heeft diepe indruk gemaakt.
Dat Safe in veertig jaar tijd is uitgegroeid van een eenmansbedrijf tot marktleider zonder zijn menselijkheid te verliezen, vat volgens haar precies samen wat het bedrijf bijzonder maakt.
Twee pensioenen en nog steeds betrokken
Ria ging officieel met pensioen op 31 december 2020, maar keerde op 17 oktober 2022 tóch weer terug om SAFE te ondersteunen. Eind 2024 nam ze opnieuw afscheid—al blijft dat woord relatief.
“Waarschijnlijk kom ik nog wel een paar keer terug om het project Lierop Live uit te werken,” vertelt ze. “Dus toch weer modelleren—zoals tekenen tegenwoordig heet.”
Eén zin die alles samenvat
Voor Ria is Safe:
“Een bedrijf dat in 40 jaar is uitgegroeid van een eenmansbedrijf naar een marktleider, maar dat – voor mij – de menselijke kant nooit uit het oog is verloren.”
