40 jaar Safe – Het verhaal van Jan de Leeuw

De start: van ervaring naar ondernemerschap

De geschiedenis van Safe begint bij Jan de Leeuw, die al vóór de officiële oprichting in 1986 actief was met het fundament van het bedrijf. In de periode 1985 – 1986 werkte hij als directeur aan de opstart van Safe, waarbij hij zich bezighield met alles wat nodig was om een onderneming op te bouwen: van productontwikkeling en PR tot inkoop, verkoop en administratie.

Met zo’n 15 jaar ervaring in productontwikkeling en de fabricage van bouwmaterieel, besloot hij na het faillissement van zijn werkgever in 1985 zijn kennis zelfstandig in te zetten. Daarmee werd de basis gelegd voor Safe: Scaffolding And Formwork Engineering.

“Safe is ontstaan vanuit productontwikkeling, maar werd groot door ondernemerschap en de durf om zelf de markt in te gaan.”

Van idee naar praktijk

In eerste instantie had Jan niet de ambitie om een verhuurbedrijf te starten. Zijn focus lag op innovatie: het ontwikkelen van nieuwe systemen en deze via licenties onderbrengen bij internationale partijen. In die fase werkte hij nauw samen met Frans Brinkmann, die zorgde voor de productie van gereedschappen en prototypes. Hier ontstond ook de basis voor de polybekisting.

Toen de verkoop van licenties langer duurde dan verwacht, ontstond een nieuw perspectief. Samen werd besloten om zelf de Nederlandse verhuurmarkt op te gaan. Daarmee begon de daadwerkelijke groei van Safe.

De beginjaren: pionieren en aanpakken

De eerste jaren stonden in het teken van pionieren. Jan had kantoor aan huis, opslag vond aanvankelijk plaats bij aannemer Ippel in Nieuwendijk en werd later verplaatst naar het terrein van transportbedrijf Boekweit in Lieshout. Met behulp van oproepkrachten, vooral studenten, werd daar het materieel gesorteerd, schoongemaakt en klaargemaakt voor hergebruik.

In deze periode ontstonden ook de eerste sterke relaties met Nederlandse aannemers. Dat resulteerde al snel in een belangrijke opdracht: de levering van aluminium polyvloerbekisting voor een groot project van de Hollandse Beton Maatschappij (later BAM) in Groningen.

Groeien als organisatie

Met de groei van het werk groeide ook het team. Cellie Verreiken versterkte het secretariaat en de administratie, waarmee ook de computer zijn intrede deed bij Safe. Niet veel later werd Ria van den Bogaart betrokken voor het tekenwerk, aanvankelijk vanuit huis — in die tijd een opvallende werkwijze.

In 1992 verhuisde Safe naar een andere locatie in Aarle-Rixtel, waar kantoor en werkplaats speciaal werden ingericht. Door de voortdurende groei werd deze ruimte meerdere keren uitgebreid, totdat in 2005 de volgende stap volgde: de verhuizing naar Beek en Donk.

Innovatie als drijfveer

Innovatie liep als een rode draad door de ontwikkeling van Safe. De introductie van de polybekisting betekende een belangrijke stap: een lichtgewicht alternatief voor de zware stalen systemen die destijds gebruikelijk waren.

Om ook het gebruiksgemak te verbeteren, werd de Polystempel ontwikkeld — lichter en beter hanteerbaar dan bestaande oplossingen.

Daarnaast werd vanaf 1994 ingezet op automatisering van het tekenwerk, wat Safe een duidelijke voorsprong gaf op concurrenten. Ook werd een stempelsorteermachine ontwikkeld, gericht op efficiënter werken en het verminderen van fysieke belasting.

Met de oprichting van Safe Montage werd bovendien een belangrijke stap gezet in de praktijk: door systemen zelf te monteren, kon Safe blijven verbeteren en optimaliseren op basis van ervaring.

Trots en terugblik

Wanneer Jan terugkijkt op zijn tijd bij Safe, springt één moment er voor hem uit: de viering van het 20-jarig jubileum in 2006. Een moment dat symbool stond voor de groei van een idee naar een volwassen organisatie.

Zijn typering van het bedrijf is helder en krachtig:
SAFE: Scaffolding And Formwork Efficiëntie.

Nog één dag terug

Als hij nog één dag zou kunnen terugkeren, weet hij precies wat hij zou doen: samen met een projectleider op de tekenkamer een interessant civiel project uitwerken en dit vervolgens in de praktijk gaan bekijken.